Indywidualna stymulacja słuchu Johansena (JIAS).

Charakterystyka:

Metoda ta została stworzona przez dr. Kjelda Johansena, duńskiego nauczyciela i psychologa. Szacuje się, że co najmniej u połowy dzieci z rozpoznanymi trudnościami w uczeniu się, dysleksją, zespołem zaburzeń uwagi i zachowania występują zaburzenia przetwarzania słuchowego (IFiPS 2008). Oznacza to, że pomimo prawidłowego odbioru sygnału akustycznego w strukturach obwodowych ucha (diagnoza lekarska „dziecko słyszy”), dziecko nie potrafi przetworzyć tego bodźca.

Problemy, zaburzenia:

Trening skierowany jest do dzieci, młodzieży i dorosłych z centralnymi zaburzeniami przetwarzania bodźców słuchowych, w tym do osób z dysleksją, ADHD, opóźnionym rozwojem mowy, zaburzeniami koncentracji uwagi, z autyzmem, zespołem Aspergera, mózgowym porażeniem dziecięcym, zaburzeniem uwagi słuchowej czy nadwrażliwością na dźwięki. Zaburzenia w przetwarzaniu bodźców słuchowych najczęściej przejawiają się w tym, że dziecko nie różnicuje prawidłowo dźwięków, ma kłopoty w lokalizacji, skąd pochodzi dany dźwięk, nie rozumie dobrze mowy w hałasie, np. w grupie rówieśniczej w przedszkolu, w szkole. Ma trudności w rozumieniu i zapamiętaniu kilku poleceń, instrukcji. Mogą to być dzieci, które wydaje się, że nie słyszą polecenia lub nieco później na nie reagują, mają kłopoty z koncentracją i z uwagą słuchową.

Jak przebiega terapia:

Pierwszym krokiem jest wykonanie diagnozy za pomocą audiometru (audiometria tonalna i test dychotyczny) oraz dokładne zbadanie lateralizacji. Każde dziecko otrzymuje indywidualny program, który będzie najlepiej pasował do jego możliwości słuchowych. Muzyka w tej metodzie jest specjalnie skomponowana, tak aby obejmowała swoim zakresem różne częstotliwości potrzebne do stymulacji. Nagranej na płytę CD muzyki należy słuchać za pomocą słuchawek przez 10 minut dziennie, możliwie zawsze o tej samej godzinie i w tym samym miejscu. Postępy są kontrolowane co 6-8-10 tygodni. Za każdym razem dziecko otrzymuje nową płytę. Cały program trwa 6-10 miesięcy.

W trakcie stymulacji JIAS nie ma konieczności rezygnowania z innych form terapii, jakimi objęte jest dziecko w tym samym czasie. Niewątpliwie dużym plusem tej metody jest to, że umożliwia terapię w optymalnym klimacie, który dziecko zna i w którym dobrze się czuje, czyli w domu.

Źródło:

Dziecko z niepełnosprawnością

Metoda A.Tomatisa - trening uwagi słuchowej.

Charakterystyka:

Metoda została stworzona przez francuskiego otolaryngologa Alfreda Tomatisa. 
Podstawą takich zdolności, jak posługiwanie się mową, czytanie,
pisanie jest umiejętność słuchania. Tomatis na podstawie swoich badań 
wyraźnie rozdziela słyszenie od słuchania. Słyszenie jest zależne 
od stanu narządu słuchu, słuchanie natomiast potrzebuje zaangażowania, 
aktywności w odbiorze bodźców dźwiękowych istotnych dla nas 
w danym momencie i odrzucania tych mniej istotnych. 
Dopiero połączenie tych dwóch procesów przynosi dobre efekty 
w postaci na przykład płynnego czytania,
 rozumienia czytanego tekstu, prawidłowej wymowy. 
Wtórnie wpływa również na koncentrację podczas nauki.

Problemy, zaburzenia:

Metoda Tomatisa skierowana jest do osób z:

 opóźnieniem mowy, jąkających się, dysleksją,

 trudnościami szkolnymi, zaburzeniami równowagi,
 ze spektrum autyzmu,centralnymi zaburzeniami słuchu

Może być również terapią wspierającą dla osób żyjących w stresie, 

depresji, ale i dla uczących się języków obcych. 

 Można zauważyć kilka objawów zaburzeń uwagi słuchowej, 
występujących w następujących grupach: 

• słuchanie receptywne (m.in. zaburzenia koncentracji, 
nadwrażliwość na dźwięki, mylenie słów, które brzmią podobnie, 
krótki czas uwagi, konieczność częstego powtarzania poleceń,
 trudności w rozumieniu i wykonywaniu dłuższych poleceń) 

• słuchanie ekspresywne (m.in. zaburzenia w płynności mowy, 
mylenie liter, problemy ze zrozumieniem czytanego tekstu, 
z głoskowaniem, z czytaniem na głos).

• sprawność motoryczna (m.in. problemy z orientacją w przestrzeni, 
z nazywaniem i wskazywaniem kierunków, brak poczucia rytmu, 
umiejętności na przykład podskakiwania, poruszania się w odpowiednim rytmie, 
mylenie stron ciała, nadruchliwość, kłopoty z planowaniem, 
również własnego czasu, niezgrabność ruchowa) 

• poziom energii i postawy społeczne (m.in. objawy depresyjne, duża męczliwość, niechęć do wstawania z łóżka, brak mobilizacji, aspiracji do działania, 
niska samoocena, drażliwość, nieśmiałość).

W Polsce opracowano własną terminologię i przekształcono materiały, 
metoda przyjęła nazwę stymulacja audio-psycho-lingwistyczna
 (Instytut Fizjologii i Patologii Słuchu w Warszawie).

Jak przebiega terapia:

Terapia poprzedzona jest wywiadem z pacjentem, jego rodzicami, 

badaniem audiometrii tonalnej, dodatkowo ustala się lateralizację. 
Po każdym etapie i przed rozpoczęciem następnego wykonuje się 
test uwagi i lateralizacji słuchowej. 
Pierwszy etap obejmuje zazwyczaj około 30 godzin i trwa 15 dni. 
Polega na słuchaniu dźwięków o odpowiedniej częstotliwości poprzez 
urządzenie zwane „elektronicznym uchem” (model ucha człowieka). 
Najczęściej jest to przefiltrowana muzyka Mozarta lub chorały gregoriańskie.
 Dziecko (pacjent) jest w stanie podobnym do tego z życia płodowego, 
słyszy również przefiltrowany głos matki. 
Po 1-2-miesięcznej przerwie następuje etap drugi, 
czyli praca z mikrofonem i słuchanie własnego, 
odpowiednio przerobionego głosu.

Badania wykazują znaczący wpływ treningu na wzrost umiejętności językowych, 

poprawę uwagi słuchowej, rozumienia czytanego i usłyszanego tekstu. 
Następuje zwiększenie możliwości zapamiętywania, 
wzrost szeroko rozumianych umiejętności komunikacyjnych, 
a więc i społecznych, zmniejsza się poziom lęku, 
a wzrasta wiara we własne możliwości.

Źródło:

Dziecko z niepełnosprawnością