Kryteria diagnostyczne w kontekście autyzmu.ICD-10.

Istnieją trzy kryteria rozpoznania autyzmu w ICD 10.

A. Nieprawidłowy lub upośledzony rozwój wyraźnie widoczny przed 3 rokiem życia 

w co najmniej jednym z następujących obszarów:

1. Rozumienie i ekspresja językowa używane w społecznym porozumiewaniu się,
2. Rozwój wybiórczego przywiązania społecznego lub wzajemnych interakcji społecznych
3. Zabawa funkcjonalna lub symboliczna.

B. Łącznie musi wystąpić co najmniej sześć objawów spośród wymienionych w punktach 1, 2 i 3, przy czym co najmniej dwa z punktu 1 i po co najmniej jednym z punktów 2 i 3:

1. Jakościowe nieprawidłowości wzajemnych interakcji społecznych,
manifestujące się w co najmniej dwóch z następujących obszarów:

1. niedostateczne wykorzystywanie kontaktu wzrokowego, wyrazu twarzy, postawy ciała i gestów do odpowiedniego regulowania interakcji społecznych,
2. niedostateczny (adekwatnie do wieku umysłowego i pomimo licznych okazji) rozwój związków rówieśniczych, obejmujących wzajemne współdzielenie zainteresowań, aktywności i emocji,
3. brak odwzajemniania społeczno-emocjonalnego, przejawiający się upośledzeniem lub odmiennością reagowania na emocje innych osób; lub brak modulowania zachowania odpowiednio do społecznego kontekstu; lub słaba integracja zachowań społecznych, emocjonalnych i komunikacyjnych,
4. brak spontanicznej potrzeby dzielenia z innymi osobami radości, zainteresowań lub osiągnięć (np. brak pokazywania, przynoszenia lub wskazywania innym ludziom przedmiotów osobistego zainteresowania).

2. Jakościowe nieprawidłowości w porozumiewaniu się, manifestujące się w co najmniej jednym z następujących obszarów:

1. opóźnienie lub całkowity brak rozwoju języka mówionego, które nie wiążą się z próbą kompensowania za pomocą gestów lub mimiki jako alternatywnego sposobu porozumiewania się (często poprzedzane przez brak komunikatywnego gaworzenia),
2. względny niedostatek inicjatyw i wytrwałości w podejmowaniu wymiany konwersacyjnej (na jakimkolwiek występującym poziomie umiejętności językowych), w której zachodzą zwrotne reakcje na komunikaty innej osoby,
3. stereotypowe i powtarzające się, idiosynkratyczne wykorzystywanie słów i wyrażeń,
4. brak spontanicznej różnorodności zabawy w udawanie (,,na niby”) lub zabawy naśladującej role społeczne.

3. Ograniczone, powtarzające się i stereotypowe wzorce zachowania, zainteresowań i aktywności przejawiane w co najmniej jednym z następujących obszarów:

1. pochłonięcie jednym lub liczniejszymi stereotypowymi zainteresowaniami o nieprawidłowej treści i zogniskowaniu, lub jednym lub więcej zainteresowaniami nieprawidłowymi z powodu swej intensywności i ograniczenia, a nie z powodu treści i zogniskowania,
2. wyraziście kompulsywne przywiązanie do specyficznych, niefunkcjonalnych czynności rutynowych i zrytualizowanych,
3. stereotypowe i powtarzające się manieryzmy ruchowe, obejmujące stukanie bądź kręcenie palcami; lub złożone ruchy całego ciała,
4. koncentracja na cząstkowych lub niefunkcjonalnych właściwościach przedmiotów służących do zabawy (jak np. ich zapach, odczuwanie powierzchni, powodowanego hałasu lub wibracji).

C. Obrazu klinicznego nie można wyjaśnić innymi objawami całościowych zaburzeń rozwojowych, specyficznymi rozwojowymi zaburzeniami rozumienia języka z wtórnymi trudnościami społeczno-emocjonalnymi, reaktywnymi zaburzeniami przywiązania ani zaburzeniem selektywności przywiązania, upośledzeniem umysłowym z pewnymi cechami zaburzeń emocji i zachowania, schizofrenią o niezwykle wczesnym początku, ani zespołem Retta.

źródło:

polski autyzm 

Zespół Aspergera.

Zespół Aspergera jest zaburzeniem neurorozwojowym o ważnej podstawie genetycznej,w której uszkodzone są struktury mózgu.

Obejrzyj film: klik: Co nas spina? 

To co musimy wiedzieć, to że autyzm jest bardzo szerokim spektrum zaburzeń. 

Od autyzmu wysokofunkcjonującego - zespołu Aspergera, 

gdzie na pierwszy rzut oka możemy nie zauważyć 
żadnych różnic w funkcjonowaniu, aż po autyzm niskofunkcjonujący, 
gdzie pojawiają się zaburzenia mowy 

(0koło 20% dzieci z rozpoznaniem autyzmu w ogóle nie mówi, kiedyś sądzono, 

że nawet 50%), zachowania destrukcyjne czy autodestrukcyjne.

Także nie ma czegoś takiego jak jeden autyzm i nie można wyciągać wniosków 

o autyzmie na podstawie jednego zaobserwowanego przypadku.

Zespół Aspergera charakteryzuje się znacznym 

i długotrwałym upośledzeniem funkcjonowania społecznego,

 kontaktów z innymi ludźmi, interakcji z otoczeniem, 

co nieuchronnie niesie ze sobą wykluczenie, izolację i samotność. 

Specyficzny dla chorych na zespół Aspergera jest fakt, 

że choć odczuwają oni emocje równie silne jak wszyscy inni,

 nie potrafią ich odczytywać, ani łączyć reakcji emocjonalnych z odczuciami 

 (nie wiedzą, że płacz oznacza cierpienie, a śmiech radość).

 Bywają zatem błędnie oceniani jako pozbawieni uczuć wyższych. 

Objawy tego zaburzenia mogą mieć różne nasilenie -od prawie niewidocznych,  aż do skrajnie nasilonych, uniemożliwiających normalne życie, pracę i zmuszających do przewlekłego leczenia. Stopień upośledzenia silnie zależy od środowiska, 
w jakim wychowało się dziecko, sposobów terapii, motywacji. 

Objawy nasilają się zwykle w okresie dojrzewania 

i są wówczas najbardziej typowe,

z biegiem rozwoju i kształtowania się indywidualnych cech

mogą ulegać modyfikacji,często zaciemniając obraz zaburzenia,

dlatego rozpoznanie w dorosłym wieku jest trudniejsze.

źródło:

blogojciec 

piękno umysłu

moja psychologia

Co to są kamienie milowe w rozwoju dziecka?

Objawy autyzmu u niemowląt i w wieku poniemowlęcym

 

Niemowlęta i małe dzieci z autyzmem są bardzo różne. 
Jedne dużo płaczą i wykazują ciągły niepokój, trudności z zasypianiem, 
inne są wyjątkowo spokojne. Poniżej wypunktowaliśmy zachowania niemowląt 
i dzieci w wieku poniemowlęcym, które mogą niepokoić. Z tym, że żadne dziecko nie wykazuje wszystkich symptomów z listy. A niektóre dzieci u których na późniejszym etapie zdiagnozowano autyzm w ogóle nie wykazywały poniższych objawów w niemowlęctwie. Obraz autyzmu może być bardzo zróżnicowany 
u różnych osób. Mimo wszystko wiedząc na co zwracać uwagę,
łatwiej jest zwrócić uwagę na niepokojące zachowania.

• brak kontaktu wzrokowego (np. podczas karmienia)
• nie odwzajemnia uśmiechów 
• brak reakcji na imię lub dźwięk znanych głosów
• nie podąża wzrokiem za przedmiotami 
• nie używa gestu „papa” na do widzenia ani innych gestów do komunikacji
• nie patrzy na przedmiot, który wskazujesz  
• nie wydaje dźwięków, żeby zyskać twoją uwagę
• nie inicjuje lub nie reaguje na przytulanie 
• nie naśladuje twoich ruchów i ekspresji twarzy
• nie wyciąga rąk, żeby być podniesionym 
• nie bawi się z innymi ludźmi, nie dzieli emocji (zainteresowanie, radość)
• nie prosi o pomoc, nie prosi o inne podstawowe rzeczy.

 Jeśli odczuwasz wyraźny niepokój lub stwierdzasz, że rozwój Twojego dziecka 
odbiega od wskazanych w naszej publikacji norm rozwojowych,zwróć się do specjalistów, którzy, bazując na swoim doświadczeniu zawodowym oraz zgodnie 
z aktualnym stanem wiedzy na temat autyzmu,dokonają rzetelnej diagnozy. Powinieneś szybko zgłosić się do specjalistycznego ośrodka lub poradni 
z prośbą o ocenę rozwoju dziecka. Może to być ośrodek wczesnej interwencji (OWI),poradnia dla osób z autyzmem, poradnia psychologiczno-pedagogiczna (PPP) 
oraz punkty diagnostyczno-konsultacyjne działające przy stowarzyszeniach 
i fundacjach zajmujących się wspieraniem osób niepełnosprawnych i ich rodzin. 
W większości tego rodzaju placówek,również finansowanych przez Narodowy Fundusz Zdrowia (NFZ), nie jest wymagane skierowanie.Jeżeli jednak w trakcie rejestracji wizyty zostaniesz zapytany o skierowanie na badanie, poproś o nie lekarza rodzinnego lub pediatrę z poradni podstawowej opieki zdrowotnej.

                 Aleksandra

Co to jest autyzm?

Autyzm u każdej osoby objawia się trochę inaczej,  

dwie osoby z taką samą diagnozą  mogą mieć 
bardzo różne zachowania i możliwości.

Dlatego mówimy o spektrum zaburzeń 
– od łagodnych objawów do takich,

które bardzo wpływają na wszystkie sfery życia.
 Autyzm nie jest chorobą,

ale innym sposobem postrzegania świata i myślenia.

                                                                     Aleksandra

Objawy autyzmu.

Objawy autyzmu to niepokojące zachowania, które powinny być sygnałem 

dla rodziców, że trzeba zgłosić się do specjalisty.Wczesne objawy autyzmu różnią się 

u każdego dziecka. Mimo, że świadomość autyzmu wzrasta, wciąż zdarza się,

że w kontakcie z lekarzem pediatrą czujemy rozczarowanie.Nie należy lekceważyć swoich obserwacji na temat własnego dziecka.Warto wiedzieć, co jest kamieniem rozwojowym u dziecka na poszczególnych etapach rozwoju. Kamienie milowe 

w rozwoju –to najważniejsze umiejętności,które nabywa dziecko. Autyzm jest zaburzeniem funkcjonowania w trzech sferach: zachowania, komunikowania się 

i relacji społecznych. To znaczy, że trudności w wymienionych obszarach muszą być 

w mniejszym lub większym stopniu zaobserwowane,aby stwierdzić u dziecka nieprawidłowości rozwojowe ze spektrum autyzmu. 

Typowe objawy autyzmu związane z komunikowaniem się niewerbalnym:

•  trudność w nawiązywaniu i podtrzymywaniu kontaktu wzrokowego
•  mało zróżnicowana lub nieadekwatna mimika, intonacja, gestykulacja
• dziecko nie rozumie zamiarów i emocji wyrażanych mimiką,gestami               

 trudności w relacjach społecznych:

•  trudności w nawiązywaniu relacji z innymi osobami
•  podczas wspólnej zabawy czy rozmowy
•  trudności z naśladownictwem podczas zabaw
•  trudności z zaakceptowaniem bliskości innych osób
•  trudności w wyrażaniu i rozumieniu uczuć, w tym własnych

trudności w zachowaniu:

• problem z akceptowaniem zmian w otoczeniu np. przemeblowanie pokoju, zmiany trasy do przedszkola czy szkoły
• nietypowe użycie zabawek np. układanie w szeregu, nadmierne koncentrowanie się na kołach autka, czy wirującej pralki
• stereotypowe ruchy ciała najczęściej służące rozładowaniu napięcia np.: machanie rękoma, kręcenie wokół własnej osi

Należy pamiętać, że wymienione objawy autyzmu nie muszą występować 

w komplecie i mogą mieć różne nasilenie. Dziś wiemy, że pierwsze niepokojące objawy autyzmu, świadczące o byciu w grupie ryzyka spektrum autyzmu możemy zaobserwować już w wieku niemowlęcym.Wychodząc naprzeciw problemowi braku wczesnej diagnostyki całościowych zaburzeń rozwojowych,Fundacja Synapsis /klik/ w ramach programu Badabada /klik/ umieściła online kwestionariusz przeznaczony dla dzieci od 16 do 30 miesiąca życia. Zawiera on 20 pytań dotyczących zachowań i umiejętności dziecka. 

Po wypełnieniu krótkiej metryczki i kwestionariusza,rodzice otrzymują wynik 

z informacją na temat stopnia ryzyka wystąpienia spektrum autyzmu u dziecka.

                                                                                                                          Aleksandra