Praca z dyslektykiem.

Rodzice muszą zadbać, by szkoła respektowała 
prawa należne dyslektykowi, 
ale przede wszystkim wspierać go na co dzień 
i czynnie się włączyć w terapię.
 Niektórym rodzicom się wydaje, że szkoła powinna wszystko poprawić, 
ale to od nich najwięcej zależy, bo dziecko musi ćwiczyć codziennie. 
Trzeba tego przypilnować, sprawdzać zeszyty, 
chwalić za najdrobniejszy sukces i rozwijać mocne strony. 
To ma ogromne znaczenie. Jeden ze znanych dziennikarzy powiedział, 
że mógł skończyć liceum i studia i zostać redaktorem naczelnym dzięki 
żmudnej pracy matki i odpowiednim programom komputerowym.
 Praca z dyslektykiem odbywa się pod nadzorem specjalistów, 
ale rodzice mogą korzystać z wielu pomocy. 
Wydano wiele książek z ćwiczeniami korekcyjnymi. 

Są programy komputerowe polecane przez PTD:  

“Dyslektyk”, “Królik Bystrzak”. 

Można wysłać dziecko na kolonie terapeutyczne, 
a w szczególnych przypadkach, po konsultacji z neurologiem i logopedą, 
zastosować terapię farmakologiczną 
(lek nootropil usprawnia procesy zapamiętywania). 
Jeśli dziecko słabo czyta, powinno słuchać lektur z kaset 
(są nagrania dla niewidomych), ale również czytać samodzielnie 
po cichu i na głos. Konieczne bywa używanie przesłony 
– okienka przesuwanego od litery do litery. W starszych klasach 
wystarczą dwa kartoniki; jeden, żeby nie przeskakiwać do innej linijki, 
a drugi odsłaniający kolejne wyrazy. 
Dziecko bazgrzące jak kura pazurem powinno używać ołówka 
i gumki oraz specjalnej nasadki, 
wymuszającej prawidłowy układ trzech palców.
 I już od II klasy uczyć się pisania na komputerze.

Źródło: 
Przyczyny,objawy i diagnozowanie dysleksji

Ćwiczenia dla dzieci z dysleksją.

Ćwiczenia i gimnastyka dla dzieci z dysleksją i nie tylko

Nad ortografią trzeba pracować całe życie.

1. Wszelkie puzzle i układanki rozwijają zdolność do analizy i syntezy wzrokowej. Rozetnij obrazek na cztery części i daj dziecku do złożenia, stopniowo rób coraz więcej części.
2. Ćwicz koordynację ręki i oka – niech dziecko palcem, a potem mazakiem obrysowuj kontury wzoru.
3. Grajcie w piłkę.
4. Rozwijaj posługiwanie się językiem: dobieranie rymów, wydzielanie głosek ze słów, dzielenie wyrazu na głoski. Nie poprzestawaj jednak na własnych pomysłach – aby były skuteczne, zawsze konsultuj się z terapeutą.

Pewne rodzaje ruchu stymulują wytwarzanie nowych połączeń między półkulami mózgu, poprawiają koordynację, płynność czytania, koncentrację uwagi i pamięć, aktywizują myślenie. Uwalniają od stresu, regulują oddech, dobrze wpływają na stabilność emocjonalną, wzmacniają poczucie własnej wartości. Dlatego logopedzi ćwiczą nie tylko aparat mowy, ale podczas zajęć uruchamiają całe ciało dziecka (m.in. metodą Dennisona). Wykonuje ono ruchy naprzemienne: dotyka prawym łokciem uniesionego lewego kolana i na odwrót. Albo kreśli w powietrzu kciukiem leżące ósemki. Tę gimnastykę dobrze poprzedzić masażem rozluźniającym i stosowaniem technik relaksacji. 
Dodatkowo zaleca się zdrową dietę (bez tłuszczów zwierzęcych, konserw, octu, nadmiaru słodyczy).

Źródło:

Przyczyny,objawy i diagnozowanie dysleksji